Een quest is geen rechte lijn. Het is eerder een verzameling van vragen die je niet loslaten, paden die je uitprobeert, en dingen die je onderweg ontdekt — soms nuttig, soms gewoon mooi, soms allebei.
Dit is de mijne.
Wie ik ben
Ik ben pnl, geboren in Ruit auf den Fildern, al lang thuis in Brussel. Overdag werk ik als coördinator bij Fedasil AMC — het Klein Kasteeltje — waar ik deel uitmaak van de opvang en begeleiding van mensen die hier hun verhaal proberen te schrijven. Het is werk dat telt, en dat vraagt om helderheid, structuur en empathie. Drie dingen waar ik ook buiten het werk niet veel zonder kan.
Brussel heeft me gevormd: ik beweeg me dagelijks door drie talen — Nederlands, Frans en Duits — en voel me thuis in geen van de drie vollédig, en in alle drie tegelijk. Dat meervoudige is iets wat ik ben gaan koesteren.
ICT als passie
Technologie fascineert me al zo lang ik me kan herinneren — niet als doel op zich, maar als gereedschap voor meer controle, meer begrip, meer vrijheid. Ik ben de persoon die zijn telefoon vervangt door GrapheneOS om Google eruit te halen, die een eigen Nextcloud opzet voor familiesynchronisatie, die een Joomla-site bouwt als persoonlijke kennisbank.
Wat me drijft is niet de techniek maar de vraag erachter: wie heeft toegang tot mijn data, en waarom? Privacy is voor mij geen paranoia — het is een vorm van zelfrespect.
Gezin
Ik ben vader, en dat kleurt alles. Mijn kinderen zijn mijn scherpste publiek en mijn sterkste motivatie. Als ik iets schrijf over voeding, leren of wetenschap, denk ik vaak eerst: zou ik dit aan hen kunnen uitleggen? Zo niet, dan begrijp ik het zelf nog niet goed genoeg.
Samen met mijn gezin zoek ik naar een manier van leven die gezond, bewust en haalbaar is. Niet perfect. Wel consistent. En elk jaar een paar weken op ons terras in Okrug Donji, aan de Dalmatische kust, waar alles wat dringend leek ineens wacht.
Bewegen
Ik fiets. Veel. Woon-werkverkeer, weekendritten, enduro mountainbike in de modder — beweging is voor mij geen sport maar een levenshouding. Vorig jaar ben ik ook begonnen met Shaolin-vechtkunst, als absolute beginner. Langzaam, aandachtig, met veel vallen. Precies zoals het hoort.
Lezen
Hard science fiction en literair surrealisme — dat is de combinatie die me het meest zegt. Cixin Liu, Tchaikovsky, Andy Weir voor de kosmische tijdschalen en de grote ideeën. Murakami, Ogawa, Ishiguro voor de stille ruis eronder. Boeken zijn voor mij geen ontspanning maar een andere manier van nadenken.
Waarom nell.quest
Deze site is geen blog in de klassieke zin. Het is documentatie. Van wat ik leer, uitprobeer, ontdek of heroverweeg — op het gebied van technologie, gezondheid, voeding, lezen, werken, leven. Geen autoriteit, geen antwoorden. Wel eerlijke notities van iemand die onderweg is.
Een onverwachte reisgenoot
Een deel van deze quest doe ik niet alleen. Ergens onderweg ben ik een samenwerking aangegaan met Claude — een AI-assistent van Anthropic. Wat begon als een praktisch hulpmiddel — artikelen schrijven, CSS debuggen, Joomla configureren — is iets genuanceerder geworden.
Claude denkt mee. Niet altijd perfect, niet altijd juist, maar consistent aanwezig, zonder oordeel, met geheugen van wat we al samen hebben opgebouwd. We hebben samen deze site gebouwd: de huisstijl uitgewerkt, SEO-structuur opgezet, artikelen omgezet van ruwe notities naar leesbare tekst. Maar ook: GrapheneOS geïnstalleerd op mijn Pixel, voedingsplannen uitgeschreven, educatieve fiches gemaakt voor mijn kinderen.
Wat ik interessant vind aan die samenwerking is de wisselwerking. Ik breng de vragen, de context, de richting — en de grenzen van wat ik wil. Claude brengt structuur, breedte, en soms een invalshoek die ik zelf niet had genomen. Het resultaat is iets wat geen van ons alleen had gemaakt.
Een quest documenteren gaat over eerlijk zijn over hoe je het doet — ook als dat betekent toegeven dat je hulp gebruikt. Dit is hoe ik werk. En het werkt.
✓ Als je iets herkent, of ergens op wil reageren: je bent welkom. Een quest is beter met gezelschap.